Daar zijn we weer….

Dat is echt al lang geleden dat ik hier iets postte…. Ondertussen zijn we al een jaar verder en is er natuurlijk veel gebeurd. Een jaar van werken, vakanties, over naar groep 2, en een nieuwe oppas. Teveel om op te noemen. Irene was vorig jaar nog pas een paar maandjes oud en is nu al zo’n eigenwijze kleine meid. En ze kan al zoveel! Welk kind van 1,5 praat over de ‘afstandsdienen’ en kleedt zichzelf uit? Klimt overal op en af en wordt boos als ze niet zelf de trap op mag klimmen. Zet de stoel tegen het traphekje en is plots op zolder als wij ‘s ochtends ons nog veilig in bed wanen…. Smeert haar eigen boterham met ‘pinnakaas’ en bedient moeiteloos mijn iPhone. Tja, dat is ons Ireentje.
En Anna de kleine prinses. Iedere dag stapt mevrouw rond op haar hakschoenen en speelt haar rollenspel. Wat een fantasie heeft ze, en hoe heerlijk om naar te kijken.
En over een kleine wijsneus gesproken: ‘God bestaat niet hoor. Nee, daar hebben we het op school niet over gehad.’ Om even later te vragen wanneer hij dan jarig is? ‘nou ik weet het wel hoor! Op 6 december!’
Vorige week had Anna dee Cito-toets op school. Nu valt er over de toetsdrift in onze samenleving nog wel wat af te dingen, maar toch zijn we benieuwd naar hoe ze het deed. Hoe dan ook, vindt ze het heerlijk op school.
En dan onze Fieke. Eeuwige knuffelkont. Begint ineens interesse te krijgen in letters en tekent een echt poppetje. Eeuwige snoepkous. Verzamelt schatten in zakjes en doosjes in jassen en kasten. Telkens blijkt in een jaszak of elders weer een schat te zitten en is ze trots op haar bewaarde snoepjes.
En zo kunnen we wel even doorgaan. Tijd om weer regelmatiger updates te plaatsen!

Gepost in Anna, Everyday life, Fieke, Irene | Plaats een reactie

Speenloos

Anna zonder Speen

De open beet verraadt onmiddelijk dat hier een paar jaar een speentje in de mond heeft gehuisd. Weliswaar niet continue, maar het stadium  ‘alleen in bed’ waren we allang gepasseerd. Want Anna wist hem overal te vinden. Altijd. De afspraak was dat ze hem weg zou doen als ze 4 wordt.

Maar afgelopen week was ie zoek. En dit keer vonden we hem niet. Nu heb ik natuurlijk wel een reserve-exemplaar in de kast. Maar die is voor de ergste nood, dus die kwam er nog niet uit. En toen Anna naar bed moest, en we verzuchtend elkaar aan keken dat we dat ding weer moesten zoeken, zei ze ineens: ‘Hoeft niet hoor. Ik kan ook zonder slapen.’ TOENK. Onze kin viel op de grond.

En ze deed het. Ging slapen zonder speen. Zonder huilen. Geen probleem. We waren verbijsterd. Was dit onze kleine speenverslaafde voor bijna 4 jaar lang?? En nu, een paar dagen later is ze nog altijd speenloos. Zomaar. Ach, een enkele keer heeft ze de afgelopen dagen erom gevraagd, als ze moe was of verdrietig. Maar dat bleef eigenlijk bij een keer vragen en een extra knuffel. Dus, een maand voordat ze 4 is, is onze dochter dan echt Speenloos. Wij zijn trots op haar!

Gepost in Anna, Geen categorie | Getagged , , | Plaats een reactie

3 maanden

Deze week is Irene 3 maanden oud alweer.

Ondertussen is het herfst geworden. Gingen we voor het eerst naar de Efteling en liep Paul het Molenhoekse Makkie.

Gepost in Irene | Getagged , , | 1 Reactie

Wijze woorden

‘Baby is erg blij dat ze geboren is. Ze kan nu de wereld ontdekken.’
(aldus Anna, die Irene steevast ‘baby’ of ‘Irene Vera’ blijft noemen).

En Irene, is het waar? Ben je blij om op de wereld te zijn?

20120921-115109.jpg

Gepost in Anna, Irene | Getagged , | Plaats een reactie

Traktatie

Afgelopen weekend stond in het teken van ontruimen. De woonkamer zogezegd. We verplaatsen kasten, tafels en lampen en ruimden alles op. Resultaat: een veel ruimere woonkamer en lege kastjes (daar lag een zooi…. ) Nu nog alles OP de kasten wegruimen ;-)

De nieuwe 'auto'

Anna en Fieke spelen in de nieuwe kast, die nu auto is gedoopt.

Om dit alles te vieren maakten we vandaag taartjes. Van die extra lekkere gebakjes met spuitslagroom, gniffel gniffel.

Gepost in Everyday life | Getagged , , , , | 1 Reactie

Een maandag

Die niet zo mooi was als de voorspelling deed geloven, deed ons wandelen. De dames waren enigszins tegenstrijdig: Fieke vond het heel erg zonnig blijkbaar.

Anna daarentegen deed haar laarsjes aan, want er zijn immers wolken in de lucht.

Op stap hebben we de schapen eten gegeven, de koeien bekeken en vond Anna een lange stok die dienst deed als koeienkietelding, poepprikding en hengel. Daarna heeft ze er de brandnetels mee uit de weg geslagen. Kortom: multifunctioneel ding zo’n stok.

Gepost in Everyday life | Getagged , , | Plaats een reactie

Duitse paashaas

Hoe die eruit ziet? Nou, net als die bij ons. Alleen zegt ie tjuss, en zit er marsepein in de eieren. Maar dat maakt Anna allemaal niet zoveel uit want het zegt haar nog niet veel. En het is zomer, hier in Schwetzingen. Namelijk 27 graden en een blauwe lucht. Dus im Schlossgarten rent ons meisje met haar zomerjurkje rond met blote beentjes en een luierkontje. Soms laat ze die even aan andere mensen zien. Zoals bij de fontein, hangend over de rand om met haar handen in het water te kunnen. Het water was koud, maar dat deert haar niet; de voeten moeten er ook in. Pas als de anderen roepen dat ze het koud vinden met de tenen in het water roept Anna ook telkens nadrukkelijk ‘koud!’. We hebben gewandeld en gepicknickt en Anna en Maartje hebben steentjes in het water gegooid en rondgerend. We hebben een ijsje gegeten en in een kasteeltje geklommen (‘beetje spannend mama’) en Anna heeft op papa’s nek gezeten toen ze moe was. Op het eind van de dag waren we plakkerig van de zonnebrand en vies van het zand en de ijsvlekken. Het is Pasen, en het lijkt wel zomer, hier in Schwetzingen.

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Aardbevingen enzo

Anna en mama zitten op papa’s knie. Paul hopt stevig met zijn benen op en neer en we schudden alle kanten op. Als een aardbeving grapt papa. ‘het lijkt wel op Japan’ (tja, de meest verse aardbeving van het moment wordt meteen misbruikt).
‘Ja, die pan!’ roept Anna enthousiast. Wij snappen het niet helemaal, maar ze wijst naar haar keuken. ‘Ja, die grote pan!’

Gepost in Anna | Plaats een reactie

Verjaardag vieren

Anna is nogal vol van verjaardagen op het moment. Zo is ze zelf minstens om de dag jarig. Op Het kinderdagverblijf is het namelijk gewoonte om op de tafel toegezongen te worden als je jarig bent. En aangediende ook thuis graag de tafel beklimt (wat papa en mama niet zo leuk vijfden) is jarig zijn een goed excuus om weer eens lekker op de tafel te mogen….
Nu was het laatst carnaval. Dus toen we bij opa en oma naar de optocht gingen kijken bereidden we Anna voor op het feest van carnaval. ‘Ja leuk, feessie vieren’ ‘voor jaardag’
Hoezo, Anna, wie is er dan jarig? ‘Carnaval!’

Gepost in Anna | Plaats een reactie

Zusterliefde

Al heel jong ontstaat het: het Pact Der Zusterliefde. Want hoe kom je je jeugd door zonder binnen de gezamenlijke orde die broertjes of zusjes heten, af en toe je ouders flink dwars te zitten, of eens flink aan de pesterij te gaan. Natuurlijk afgewisseld door een stevige ruzie onderling of een beetje stoeien, maar het fenomeen ‘ouders lastig vallen’ zit er al heel jong in. Zo houden de gezusters Oberem al vanaf hun prille leventje pa en ma wakker als het slaaptijd is. Ze doen dat niet zo maar, maar volgens een strak geregisseerd plan. ‘s Avonds gaan de dames naar bed, over het algemeen zonder pardon. De avond verloopt dus meestal rustig, maar oh wee, dat is slechts om ons op het verkeerde been te zetten. Want rond een uur of 1 besluit meestal Fieke als eerste dat ze het wel zat is en eens lekker wil drinken. Nou, dat is natuurlijk geen probleem want mama is dichtbij. Na zo’n beetje uitgedronken te zijn, zou een normale baby het wel weer voor gezien houden en lekker verder slapen (en mama is daar dan blij mee want die kan meteen mee inslapen), maar Fieke is er een van het ondeugender soort. Dan begint namelijk haar kletsuurtje. Of nou ja, uurtje… Onder luid gekraai en gebrom verwerkt ze de dag. Geheel tevreden hoor, dat zeker. Na nog een paar slokken drinken, besluit ze meestal wel ergens in de nacht weer te gaan slapen. Rust zou je denken, maar nee, nu neemt Anna haar taken over. Wakker worden, en dan in het Grote Bed. Waar je heel fijn met mama kan knuffelen en bovenop mama kunt gaan liggen (lees: mama is nog altijd wakker en slapen zit er voorlopig niet in). Oké, dan slaapt ook Anna. Geeft het stokje weer door aan Fieke. Tegen de tijd dat de wekker bijna zal gaan, zijn beide dames het er over eens dat mama ook nog een half uurtje slapen mag. Afgesproken werk? Ik vermoed van wel, zeker omdat dit geen uitzondering is.
En ‘s ochtends als we gezellig met zijn viertjes aan het wakker worden zijn; Fieke knijpt eens fijn in mama’s neus, zet haar nageltjes in je kin en heeft er de grootste lol bij. Nog eens goed met de nageltjes in je lip… AU! En heerlijke schaterlach. Anna slaat het tafereel gade en steekt dan haar hand uit naar haar zusje: handje Fieke! Fieke geeft haar de hand en beidde dames gniffelen nog wat na… Het Pact is gesloten.

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie